'Toen hij niet opnam, wist ik dat het was gebeurd'

In dit artikel:

Van Lierop en haar verloofde Stefan kenden elkaar sinds hun jeugd en waren al maanden bezig met het oefenen van hun openingsdans voor hun aanstaande bruiloft, toen Stefan onverwacht zelfmoord pleegde, drie weken voor de grote dag. Ze beschrijft de plotselinge verandering in zijn gedrag rond die periode en de schok van het telefoontje naar 112, toen ze vermoedde dat hij langs het spoor liep. Stefan had last van angsten en perfectionisme en zocht hulp, maar vond geen duurzame oplossing. Ondanks zijn psychische worstelingen wilde hij leven, met haar aan zijn zijde, iets dat zij als troost ervaart bij het terugdenken aan zijn huwelijksaanzoek.

Na zijn dood ging ze door een intens rouwproces, waarbij ze niet alleen het verlies van Stefan voelde, maar ook het wegvallen van hun gezamenlijke toekomstplannen, zoals trouwen en kinderen krijgen. Het verlies bracht haar grote moeheid en verdriet, maar ook de behoefte om Stefans verhaal te delen en hem te verdedigen tegen mogelijke misverstanden. Na enige tijd durfde ze opnieuw te daten en vond een nieuwe liefde in Jan, die haar steunde, ook toen ze de diagnose borstkanker kreeg. Haar behandeling bestond uit amputatie, chemotherapie, bestraling en immuuntherapie, waarna ze ondanks alles zwanger raakte en in februari haar dochter Hanna kreeg.

Het bezoek aan Stefans graf met haar dochter symboliseert voor haar een nieuw begin: ze heeft haar leven opnieuw vormgegeven, met ruimte voor rouw, liefde en geluk. Hoewel het gemis van Stefan aanwezig blijft, heeft ze geleerd haar toekomst op een andere manier te omarmen.