Tokenisatie: vijf vragen en antwoorden

In dit artikel:

Tokenisatie maakt het mogelijk om financiële activa zoals aandelen en obligaties als digitale tokens vast te leggen, aan te houden en te verhandelen via distributed ledger technology (DLT), zoals blockchain. De toepassing ontwikkelt zich internationaal snel en krijgt steeds meer aandacht van financiële instellingen, marktinfrastructuren en centrale banken.

Volgens de AFM en DNB ontbreekt in Nederland echter een duidelijke juridische basis voor effecten die uitsluitend als token worden uitgegeven, beheerd en overgedragen. DLT-gebruik is niet verboden, maar de wet verduidelijkt onvoldoende welke juridische status de tokenregistratie heeft. Daardoor werken marktpartijen vaak met een hybride systeem: naast de digitale registratie houden zij ook een traditionele administratie bij. Dat beperkt de efficiëntiewinst en zorgt voor juridische onzekerheid, waardoor grootschalige innovatie moeilijker wordt.

Nederland dreigt hierdoor achterop te raken bij Europese landen die al maatregelen hebben genomen. Investeringen, bedrijfsactiviteiten en financiële marktinfrastructuur kunnen daardoor naar het buitenland verschuiven, met verlies aan innovatie en concurrentiekracht als gevolg.

De toezichthouders willen daarom dat overheid, marktpartijen en toezichthouders gezamenlijk onderzoeken of bestaande regels moeten worden verduidelijkt of aangepast. Nederland moet daarbij aansluiten bij Europese ontwikkelingen en toewerken naar een toekomstbestendig kader met voldoende rechtszekerheid.