Topstukken van de Tefaf

In dit artikel:

Zaha Hadids walnoothouten tête‑à‑tête hoort bij haar UltraStellar‑collectie (2007–2016) die ze maakte voor de Britse David Gill Gallery; het tweezitsbankje verwijst stijlvol naar design uit de jaren vijftig en zestig. Hadid is internationaal bekend van projecten als het London Aquatics Centre en de terminal van Beijing Daxing.

Henriette Theodora Markovitch, beter bekend als Dora Maar, is vooral herinnerd als fotograaf, schilder en dichter en als muze en minnares van Pablo Picasso; een door haar gemaakt portret van Picasso toont zijn zichtbare invloed op haar werk.

Een onverwachte Rietveld: een futuristisch, uit één plaat gevouwen aluminium object dat tegelijkertijd bijzettafel en stoel is. Van dit model bestaan slechts twee exemplaren; één staat in het Centraal Museum in Utrecht, het andere werd aangeboden op TEFAF.

Helen Frankenthaler, die na het zien van Jackson Pollocks werk in 1950 haar eigen vrije, lichtere en atmosferische stijl ontwikkelde, wordt met een print uit 1995 vertegenwoordigd.

Alexander Calder, vooral beroemd om zijn mobiles, maakte ook schilderijen; On the Blue Swamp (1966) draagt duidelijk sporen van de vriendschap en invloed van Joan Miró.

De terracotta sculptuur van Lucio Fontana uit 1960 gebruikt incisies om het vlak om te zetten in ruimte, volgens zijn beroemde idee van het ‘actieve’ schilderen.

Sohei Nishino construeert steden door maandenlang foto’s te nemen, die hij tot collages samenvoegt en opnieuw fotografeert, wat resulteert in bijna‑drie‑dimensionale stadsgezichten zoals van New York.

Ten slotte vormen kruisen en herhaald overschilderen terugkerende motieven bij de vorig jaar overleden Arnulf Rainer; voor hem symboliseerden die tekens lijden, hoop en zingeving.

Dit overzicht is samengesteld door de redactie van FD Persoonlijk.