Trading Day: Trump overschrijdt Rubicon bij de Fed, markt haalt de schouders op
In dit artikel:
Jamie McGeever (Reuters, Orlando, 12 januari) beschrijft hoe beleggers maandag de escalatie tussen president Donald Trump en Fed-voorzitter Jerome Powell terzijde schuiven: ondanks Trumps dreiging met strafrechtelijke vervolging van Powell steeg de S&P 500 naar een record, terwijl goud, zilver en platina nieuwe pieken bereikten.
De kernvraag in de column is hoe lang Wall Street Trumps steeds directere inmenging in het bedrijfsleven kan negeren. De auteur wijst op een periode van haast ongekende overheidsactiviteit: de regering heeft directe belangen in bedrijven genomen, CEO’s publiekelijk aangevallen of ontslagen verlangd, geprobeerd beloningsstructuren te beïnvloeden, exportbeperkingen voor chips ingesteld, en recent Powell en andere Fed-functionarissen openlijk onder druk gezet. Ook werden grote beleidsingrepen genoemd, zoals de opdracht tot aankoop van 200 miljard dollar aan mortgage-backed securities, bemoeienissen met oliemaatschappijen in Venezuela, voorstellen om buybacks bij defensiebedrijven te blokkeren tenzij productie stijgt, en zelfs plannen voor een tijdelijk plafond op creditcardrentes.
Hoewel zulke maatregelen vragen oproepen over de onafhankelijkheid van de Fed en de rechtsstaat die markten ondersteunen, zie je daar nog geen brede paniek in terug. Beleggers blijven kapitaal inzetten: koper noteert recordstanden, de uitgifte van bedrijfsobligaties is hoog (meer dan $90 mrd in de VS, >$300 mrd wereldwijd vorige week), high-yield spreads zijn versmald en M&A-activiteit bruiste. Vorig jaar boekten edelmetalen uitzonderlijke winsten (soms meer dan 65–150%), en die opwaartse dynamiek lijkt zich ook dit jaar voort te zetten.
McGeever zet het verschil tussen marktreactie en politiek gedrag af tegen een hypothetische situatie waarin een andere president vergelijkbare interventies zou ondernemen — in zo’n alternatief scenario zouden beleggers mogelijk veel feller reageren. Dat beleggers de huidige interventies grotendeels lijken te negeren, noemt hij een raadsel dat sommige waarnemers toeschrijven aan het idee dat interventies niet per se worden gezien als een fundamentele aantasting van eigendomsrechten en rechtsstaat.
De columnist waarschuwt dat marktrust vaak binair is: vertrouwen bestaat totdat het breekt. Overheidsingrijpen is niet per definitie slecht — het kan noodzakelijk zijn voor nationale veiligheid of economische stabiliteit — maar structurele erosie van instituties kan op termijn risico’s opleveren. Concrete volatiliteit illustreert hij met het voorbeeld van Lockheed Martin, dat sterk daalde toen Trump buybacks wilde blokkeren en vlak daarna herstelde toen hij een forse verhoging van het defensiebudget voorstelde.
Al met al: de markt blijft voorlopig stijgen en zoekt deels bescherming in edelmetalen, maar de groeiende “zichtbare hand” van de president zet vraagtekens bij hoe duurzaam die rust is als de institutionele fundamenten verder onder druk komen te staan.