Uitleg: waarom maken creditdefaultswaps AI-beleggers nerveus?

In dit artikel:

De kosten om Amerikaanse technologiebedrijven te verzekeren tegen wanbetaling zijn sterk opgelopen, wat wijst op toenemende kredietstress rond de AI-boom. Beleggers twijfelen of de miljardeninvesteringen in datacenters, rekenkracht en andere infrastructuur snel genoeg rendement opleveren, terwijl rente en inflatie de financiering duurder maken. Veel AI-aandelen zijn de afgelopen weken bovendien gedaald, ondanks sterke koerswinsten eerder dit jaar.

De stijging is zichtbaar bij grote bedrijven als Apple, Amazon en Microsoft, maar is veel sterker bij zwaar gefinancierde ondernemingen, leveranciers en klanten. Bij datacenterexploitant CoreWeave kwamen de creditdefaultswap- (CDS-)premies voor het eerst boven 1.100 basispunten uit. Dat duidt volgens marktgegevens op een geschatte kans van ongeveer 63% op wanbetaling binnen vijf jaar, tegenover circa 30% een jaar eerder. De CDS van Oracle stegen tot bijna 300 basispunten; die van Nvidia en Meta kwamen uit rond respectievelijk 90 en 105 basispunten, tegen ongeveer 62 basispunten voor een brede investmentgrade-index.

Een CDS is een derivaat waarmee beleggers zich tegen wanbetaling van een obligatie-uitgever kunnen beschermen. De koper betaalt daarvoor periodiek een premie aan de verkoper; een hogere CDS-spread betekent dat de markt meer kredietrisico inschat. Een uitkering volgt alleen bij een formele kredietgebeurtenis, zoals faillissement of het missen van een obligatiebetaling. Geen van de genoemde bedrijven heeft momenteel betalingsproblemen gemeld.

De markt voor CDS op individuele bedrijven bedraagt ongeveer 9 biljoen dollar, maar de handel in afzonderlijke namen is soms dun. Daardoor kunnen kleine transacties de prijzen sterk beïnvloeden. Hogere CDS-kosten kunnen bedrijven vervolgens duurder laten lenen en obligatieverkopen uitlokken, waardoor een zichzelf versterkende negatieve kredietspiraal kan ontstaan.