Vera van der Burg wil met AI een ruimere blik op de wereld bieden

In dit artikel:

Vera van der Burg worstelde lange tijd met waar ze thuis hoorde: na studies in neurowetenschap, Spaans en kunst trok ze naar de Design Academy Eindhoven maar bleef zich te academisch voelen. Dat gevoel van “ertussenin” is inmiddels haar handelsmerk: ze creëert een eigen niche. Haar interesse in AI begon in 2018, tegen het einde van haar opleiding, toen ze experimenteerde met objectherkenning en bedacht dat modellen ook op door haar verzamelde, subjectief gelabelde data konden worden getraind. Ze gaf beelden termen als “mooi”, “jaloezie” of “verdriet” en liet het model haar werk kwantificeren — een spiegel die haar hielp anders naar haar eigen beeldtaal te kijken.

TU Delft gaf haar vijf jaar de ruimte om dit idee uit te werken; binnenkort promoveert ze op Reflective AI. Haar onderzoek, workshops en publicaties leiden tot een boek/proefschrift waarin ze een tegenwicht biedt tegen de gebruikelijke instrumentele inzet van AI: niet versnellen of vervangen, maar verdiepen en zelfreflectie stimuleren. Tijdens een drie maanden durende residentie bij het Europees Keramisch Werkcentrum combineerde ze haar methode met klei: gegenereerde beelden dienden als inspiratie voor objecten, die ze stapsgewijs fotografeerde en weer in het model stopte. Zo ontstonden nieuwe ‘objectfamilies’ in de spanning tussen traag ambacht en snelle algoritmes. Voor dit werk won ze in het najaar van 2025 de Dutch Design Award voor Emerging Talent.

Na haar promotie blijft ze ambivalent over de volgende stap: de wetenschapstoekomst of de wereld van kunst en design. Ze vertrouwt erop dat haar hybride praktijk uiteindelijk een passende plek vindt.