Verbied het anonieme schelden

In dit artikel:

De columnist reageert op nieuws dat de regering opnieuw kijkt naar een verbod op sociale media voor jongeren onder de vijftien en steunt die overweging. De aanleiding is niet alleen jeugdgedrag, maar vooral de verbijstering over hoe volwassenen zich online gedragen: hoogopgeleide reagerenden — een postdoc, een zorgconsultant, een projectmanager, een docent — droppen grove scheldpartijen, bedreigingen en oproepen tot geweld. Dat maakt de schrijver vooral teleurgesteld omdat juist volwassenen voorbeeldfunctie hebben voor jongeren.

De piece legt uit waarom internet zulke agressie uitlokt. Anonimiteit en het niet zien van de ander moedigen projectie aan: online wordt de tegenpartij snel vermenselijkt tot vijand en rotzak. Daarnaast speelt mogelijk een dieper verlangen om vrijuit grofheden te spuien die men in het dagelijks leven onderdrukt. De columnster balanceert tussen twee mensbeelden — de mens als wezen met een kern van fatsoen versus de mens als nauwelijks geciviliseerd beest — en geeft toe dat het tweede beeld op sociale media makkelijk bevestiging vindt.

Als reactie overweegt ze tijdelijk afstand van de platforms en sluit de noodkreet af met een provocerende suggestie: niet alleen een verbod voor onder vijftienjarigen, maar zelfs een socialemediaverbod voor alle vijftienplussers. Daarmee wil ze het probleem scherp stellen: opvoeden tot fatsoen lukt niet als volwassenen zelf het fatsoen onttrekken. Eventuele oplossingen vragen volgens de tekst om zowel regels als zelfreflectie van gebruikers en beleidmakers.