Vrolijke botervloten en meubels van restjes
In dit artikel:
Wie nog dagelijks echte boter op brood smeert, is een zeldzaamheid; boter verschijnt vooral nog bij speciale gelegenheden, soms in feestelijke vormgeving — een van de meest uitgesproken exemplaren met een vogeltje kost bijna 500 euro.
Designnieuws en -exposities in vogelvlucht:
- Lex Pott (1985) ontwierp voor Ikea’s PS-collectie een beweegbare lamp die in Milaan werd getoond. Het ontwerp is buigzaam en minimalistisch, opgebouwd rond een 28 mm buis met een ingenieuze techniek die tot een patentaanvraag leidde. Pott is blij dat zijn werk nu in massaproductie toegankelijk is (wereldwijd verkocht voor circa 40 euro) en benadrukt dat hij liever onafhankelijk blijft werken, ook als hij samenwerkt met grotere bedrijven met technische expertise.
- De Oostenrijkse ontwerper Laurids Gallée maakt in Rotterdam transparante, gedurfde meubels van hars. Zijn Array-hanglampen verwijzen naar zwevende schotelantennes. Een samenwerking met kunstenaar Justin Morin leverde een filmachtig bed op, geïnspireerd op de visuele absurditeit en kleurstelling uit Paul Verhoevens Total Recall (1990).
- Jan Schoon weeft kleden, handdoeken en servetten van restgarens in opvallende kleurstellingen. Hij leerde het vak deels zelf via YouTube en bij wever Sytze Roos en ontwikkelt eerst techniek, daarna materiaalkeuze en vormgeving in zijn Amsterdamse studio.
- Ter gelegenheid van wat Panton’s honderdste geboortejaar zou zijn, brengt Vitra de Heart Cone Chair in een nieuwe kleuruitvoering uit; het iconische stuk uit 1958 heeft een hartvormige rug en kegelpoot, is bekleed met Kvadrat-stof (viltachtig afgewerkt) en past in Pantons pop-artachtige, kleurvolle vormentaal. Oorspronkelijk gaf Plus-Linje destijds productie mogelijk; sinds 2004 doet Vitra dat.
- Interieurarchitect Remy Meijers koppelt gastronomie aan design tijdens het Glue Utrecht-festival (tot en met 10 mei). In de Regentenzaal van de Fundatie van Renswoude wordt overdag gedesignd, ’s avonds transformeert de ruimte tot een pop-uprestaurant met chefs Niels van Zijl, Ollie Schuiling en Leon Mazairac; slechts 32 plaatsen per avond.
- Laura van Woerdt en Emmy Klomp van La Louème ruilden mode in voor de handel in vintage Frans glaswerk en tafelzilver. Ze zoeken vondsten met een specifieke sfeer en verhuren de stukken tevens voor tafeldecoraties en fotosets.
- Alessi en C.P. Company heruitgaven een klassieke percolator (origineel ontwerp 1979 door Richard Sapper) in een matzwarte uitvoering — een symbolische link tussen koffie als beginpunt van alledaagse rituelen, in Bologna en Omegna.
- Het Stedelijk Museum Amsterdam wijdt vanaf 14 mei een overzichtstentoonstelling aan Kho Liang Ie (1918–1975). De minder bekende Nederlandse ontwerper leverde veel zichtbaar werk af — van tegels voor Mosa tot de 305-stapelstoel voor CAR en de gele wegwijzers op Schiphol — en krijgt na veertig jaar ook een nieuwe, in kleur geïllustreerde monografie.
- De Finse textielontwerper Erja Hirvi, sinds 2024 actief voor Marimekko, leverde een nieuw dessin genaamd Kukasta kukkaan (van bloem naar bloem) dat nu op kussens, bekers en borden staat.
- Diederik Schneemanns meubels en vazen van gerecycled materiaal zijn tot en met 1 november te zien in Museum Jan (Amstelveen).
- De Zweedse ontwerper Gustaf Westman maakte de snackkom Curling, een robuuste keramische schaal met plek voor popcorn en een glas; het ontwerp bood speels gebruik tijdens de Olympische context en werkt even goed bij een filmavond.
- Galerie Patrick Sequin belicht op TEFAF New York (14–19 mei) het architectonische oeuvre van Jean Prouvé met twaalf demontabele bouwwerken uit 1939–1956, maquettes en archiefmateriaal, waaronder Villa Lopez en onderzoek naar gevouwen staal — als voorbeeld van Prouvés visie dat meubels en gebouwen dezelfde ontwerpbeginselen delen.
Dit overzicht is samengesteld uit bijdrages van de redactie van FD Persoonlijk en bundelt recente productlanceringen, tentoonstellingen en samenwerkingen binnen hedendaags ontwerp en toegepaste kunst.