Waarom wij hier zijn

In dit artikel:

De auteur, geboren in de jaren tachtig in Noord-Holland uit een Nederlandse vader en Surinaams-Hindostaanse moeder, reconstrueert in dit persoonlijke essay haar familiegeschiedenis en plaatst die in de bredere koloniale geschiedenis van Nederland. Ze beschrijft hoe ze als kind wel opgroeide met Surinaamse gerechten zoals roti en kipkerrie, maar nauwelijks iets wist van haar afkomst of van de migratiegeschiedenis van haar moederlijn.

Die zoektocht leidt haar naar het Nationaal Archief, waar ze de gegevens vindt van Ootmee Ramtahal, een betbetovergrootmoeder die in 1877 als contractarbeider van Calcutta naar Suriname reisde. Met die informatie probeert ze bij haar grootmoeder herinneringen los te krijgen, maar dat levert weinig op. Daarom volgt ze Ootmee’s route zelf naar India en Suriname om beter te begrijpen hoe vrouwen en mannen uit Brits-Indië onder koloniale dwang naar de plantages werden gebracht na de afschaffing van de slavernij.

Het artikel laat zien dat deze zogenoemde contractarbeid in de praktijk vaak neerkwam op uitbuiting: lage betaling, strenge controle en straffen bij ongehoorzaamheid. De auteur verbindt dat verleden met het heden door te stellen dat Nederland nog altijd profiteert van goedkope arbeid van migranten, toen en nu. Haar belangrijkste punt: veel Nederlanders dragen een koloniale migratiegeschiedenis met zich mee, maar die is lang uit het nationale geheugen gehouden.