Warsh heeft grootse plannen voor de Fed, maar resultaten laten op zich wachten

In dit artikel:

Kevin Warsh, voormalig Fed-gouverneur en jurist/financier van 56 jaar, wordt naar verwachting deze maand door de Amerikaanse Senaat bevestigd als voorzitter van de Federal Reserve. Zijn terugkeer markeert een potentieel ingrijpende koerswijziging bij de Fed, vijftien jaar nadat hij uitstapte uit onvrede over het ruime obligatie-opkoopbeleid dat de balans van de centrale bank inmiddels op zo’n 6,7 biljoen dollar heeft gebracht. De berichtgeving is van 13 mei in Washington.

Warsh brengt een breed hervormingspakket mee dat niet alleen technische aanpassingen aan de economische analyse omvat, maar ook gevoelige veranderingen in de communicatiestijl en de bereidheid van de Fed om markten te steunen. Hij staat sceptisch tegenover de transparante, forward-guidance aanpak die na de financiële crisis van 2007–2009 gangbaar werd: hij wil persconferenties en sommige openbare instrumenten kunnen terugschroeven en het beleid minder expliciet naar de markt toe communiceren. Tegelijk benadrukken oud-collega’s dat zulke veranderingen politiek en operationeel ingewikkeld zijn en tijd vergen.

Politieke context speelt een grote rol. President Trump heeft herhaaldelijk botsingen gehad met huidige voorzitter Jerome Powell en druk uitgeoefend voor renteverlagingen; Trump probeerde ook Fed-gouverneur Lisa Cook te ontslaan en startte een strafrechtelijk onderzoek naar Powell dat inmiddels is gesloten. Powell behoudt tijdelijk zijn zetel in de Board of Governors terwijl de nasleep van dat conflict uitloopt. Warsh treedt aan in een klimaat waarin de Fed-onafhankelijkheid gevoelig ligt.

De onmiddellijke beleidsuitdaging voor Warsh is het spanningsveld tussen Trumps wens voor lagere rentes en economische data die dat moeilijk maken: de werkloosheid is met circa 4,3% laag, terwijl de inflatie stevig boven het 2%-doel blijft. Beleggers rekenen niet op renteverlagingen vóór 2028. Warsh heeft in publieke uitspraken verschillende redenen genoemd waarom rente toch omlaag zou kunnen, zoals productiviteitswinst door kunstmatige intelligentie, het verkleinen van de Fed-balans als rechtvaardiging voor lagere kortetermijnrentes, en alternatieve inflatiemaatstaven die minder somber zouden stemmen dan de huidige voorkeuren van de Fed. Deskundigen vinden die ideeën intrigerend maar stellen dat er overtuigend onderzoek en brede beleidssteun voor nodig is.

In de praktijk wordt verwacht dat Warsh’s eerste stappen vooral intern onderzoek en discussies binnen het Federal Open Market Committee (FOMC) zullen omvatten. Mogelijke concrete routes zijn aanpassingen aan regels voor bankreserves (als middel om de balans kleiner te maken) en het betrekken van andere inflatie-indicatoren bij besluiten. Ook kan hij veranderingen nastreven in de Summary of Economic Projections (inclusief de 'dot plot'), al zijn dergelijke publicaties en persconferenties door veel economen gezien als nuttige instrumenten om verwachtingen te sturen, waardoor snelle afschaffing moeilijk zal zijn.

Veel voormalige Fed-functionarissen roepen op tot zorgvuldige toetsing van Warsh’ voorstellen. Er bestaat scepsis over sommige causaliteitsclaims — bijvoorbeeld dat het afbouwen van obligatieposities direct ruimte schept voor renteverlagingen — en over de tijdshorizon waarop AI-productiviteitswinst daadwerkelijk deflatoir werkt in plaats van tijdelijke vraagstijgingen teweeg te brengen. Kortom: Warsh kan snel de toon veranderen, maar substantiële beleidsverschuivingen vergen onderzoek, debat en politiek draagvlak voordat ze werkelijkheid worden.